Volpino Italiano

De Volpino Italiano is een kleine Italiaanse Keeshond, die behoort tot rasgroep 5, de spitsen en oertypes, meer specifiek de Europese Spitsen. Hij is ook in eigen land Italië een zeldzame verschijning met nog geen 200 pups per jaar. Hij is verwant aan de Duitse Spits, beter bekend als Keeshond. Hij is bijna altijd wit, maar kan ook in rood voorkomen, en heel vroeger bestond er zelfs een zwarte variant. De rode kleur is echter nagenoeg uitgestorven en zwart komt nog minder voor. De Volpino heeft een dikke vacht, met lang, recht haar. De vacht vergt relatief weinig onderhoud: af en toe borstelen volstaat om klitten te voorkomen. Met een goede borstel en goed bijhouden is dit geen probleem.

Het is een eeuwenoud ras, dat vroeger bijzonder populair was, niet alleen bij rijke families, maar ook bij boeren en eenvoudige mensen. Het was het hondje van Michelangelo. Om onduidelijke redenen is het aantal op een gegeven moment zover gedaald dat in 1965 nog maar 5 exemplaren werden ingeschreven in het Italië. In 1984 toen het ras bijna was uitgestorven, heeft de Italiaanse kennelclub besloten het ras weer in ere te herstellen. Met de overgebleven exemplaren is begonnen een nieuwe start te maken. De Volpino is een zeer levendig en actief hondje (in Italië wordt er zelfs behendigheid mee gedaan), uiterst gehecht aan z'n baas, geen allemansvriend, zeer alert met een sterk waakinstinct. Hij blaft bij onraad zodat de grote echte waakhonden wakker worden om hun taak te kunnen doen. Hij is robuust en vitaal en kan 15 jaar worden. Reuen zijn 27 - 30 cm, teven 25 - 28 cm. Bij de Volpino komt lensluxatie voor, dat met een DNA-test is vast te stellen. Deze rasomschrijving is een bijdrage van Eline Jagtenberg van kennel Parcodaini te Rucphen (Brabant)