De Ierse Setter

Ierland is de bakermat van de Ierse Setter. Er zijn helaas geen schriftelijke bewijzen waaruit we iets over de verre voorouders van de Ierse Setter te weten kunnen komen. Waarschijnlijk is het dezelfde voorouder als die van de Spaniel terwijl we bovendien kunnen aannemen dat er kruisingen met een éénkleurige Pointer en de Bloedhond zijn geweest. De Ierse Setter stond in de vorige eeuw bekend als de Rode Spaniel. Hij is ontwikkeld als werkhond voor de jacht op veerwild. Als hij jaagt, staat de Ier voor, dat wil zeggen lang gestrekt, wat laag ineen en één van de voor- of achterbenen van de grond. Beweegt nauwelijks en maakt geen geluid. In Nederland wordt de Ierse Setter niet veel meer voor de jacht gebruikt. De Ier gebruikt een uitgestrekt veld als jachtterrein en veel grote jachtvelden heeft Nederland niet meer. De huidige Ierse Setter heeft nog steeds een sterk ontwikkeld jachtinstinct.

Door zijn vriendelijkheid en mooie, elegante verschijning, met zijn zijdeachtige rode vacht, groeide de populariteit van de Ierse Setter als huishond. We kennen de Ierse Setter tegenwoordig als een lieve huishond, die een subliem karakter heeft, een sportief gedrag vertoont, intelligent is, van jagen houdt, maar vooral een gezellige hond is, die er altijd bij wil zijn, waar dan ook. Hij is gemakkelijk in de omgang met andere dieren en gaat prima om met kinderen. Hij is bovendien erg enthousiast en heeft veel beweging nodig. Maar daarnaast heeft hij ook een zeer onberekenbare impulsiviteit, een zin voor onafhankelijkheid en een trots karakter, wat de opvoeding soms lastig kan maken. Met harde dwang bereik je bij hem niets. Maar met een zachte maar consequente aanpak, is hij prima gehoorzaam te krijgen. Voor diegene die de Ier begrijpt is er geen betere kameraad denkbaar dan deze half engel - half bengel.

Deze rasomschrijving is een bijdrage van Ruud Roefs-Wijnen van Ierse Setter Kennel Fawlty & Jones te America (Provincie Limburg)