Berghond van de Maremmen

De Berghond van de Maremmen en Abruzzen is een kuddebewaker afkomstig uit Italië. Hij wordt ook wel Maremma of Maremmano genoemd. Zijn officiële volledige naam is Pastore Maremmano-Abruzzese. Het is een grote, stevige hond, met een halflange, witte vacht, die af en toe geborsteld moet worden. Reuen zijn 65-73 cm en wegen tegen de 50 kilo, teefjes zijn 60-68 cm en wegen rond de 40 kg. Hij heeft een majestueus en gedistingeerd uiterlijk; groot hoofd, dat moet lijken op een ijsbeer; stevige kaken met een scharend gebit; kleine, amandelvormige ogen; rechte, zwarte neus; driehoekige, hangende oren; witte vacht. De Maremma is een sterke, gespierde hond die niet grof of zwaar mag zijn. Behendigheid is een typisch kenmerk van het ras. Dankzij zijn vacht is de hond goed tegen kou bestand. De vacht moet af en toe geborsteld worden, maar klit niet of nauwelijks. De hond kan minder goed tegen de warmte. In de zomer dient de hond over een schaduwrijke plek en altijd over voldoende water te beschikken. Van oudsher is het ras gewend aan ruimte en aan het slapen in de openlucht, ook ’s winters. De hond dient dan ook in ieder geval minstens een behoorlijke tuin ter beschikking te hebben.

Van oorsprong is de Maremma gefokt om de schapen te beschermen, en hij wordt met name in Amerika en Australië, maar ook hedentendage nog wel in Italië zelf, hiervoor nog steeds gebruikt. Als huishond is hij een goede bewaker van huis en haard. Hij kan goed met kinderen en andere huisdieren overweg. Hij is aanhankelijk voor de baas, maar blijft soms wat afstandelijk voor vreemden. Een Maremma moet een evenwichtig karakter hebben, en mag nooit angstig of nerveus zijn. Hij is eigenwijs, zelfstandig en intelligent en heeft een zeer consequente en duidelijk opvoeding nodig. Een Maremma laat zich niet drillen; hij kent niet de 'will to please', zoals sommige andere hondenrassen. U moet dan ook geen absolute gehoorzaamheid verwachten of verlangen. Zoals bij alle grote hondenrassen kunnen bij de Maremma gewrichtsprobemen zoals heup- en elleboogdysplasie voorkomen.

Deze rasomschrijving is een bijdrage van Eline Jagtenberg van kennel Parcodaini te Rucphen (Brabant)