Wij gebruiken cookies om uw ervaring beter te maken. Om te voldoen aan de cookie wetgeving, vragen we uw toestemming om de cookies te plaatsen. Meer informatie.
De Ragdoll
Geschiedenis van de Ragdoll
De buurvrouw van mevrouw Ann Baker uit Californië was in het bezit van een prachtige Pers met een witte vacht. Haar naam was Josephine. Deze Pers van de buurvrouw werd gedekt door een Heilige Birmaan zo wordt beweerd. Tijdens de zwangerschap schijnt Josephine te zijn aangereden door een auto waarna haar karakter rigoureus veranderde. Wonderwel overleefde ze de aanrijding, echter door de traumatische ervaring na dit incident werd Josephine ineens bijzonder zachtaardig en gedroeg ze zich als een lappenpop. In het Engels betekend lappenpop "Ragdoll" en dus begrijp je nu waarom de Ragdoll een Ragdoll heet. Wanneer men Josephine optilde hield ze zich helemaal slap en rustig en liet ze eigenlijk alles toe. Toen uiteindelijk de kittens werden geboren bleek al snel dat de kittens het nieuwe karakter van de hun moeder (Josephine) hadden vererft. Dit was, volgens zeggen en schrijven, de basis voor Ann Baker om het nieuwe ras De Ragdoll verder te ontwikkelen waarbij het accent kwam te liggen of het lieve en rustige karakter. Nou moeten we dit alles hierboven beschreven natuurlijk wel met een korreltje zout nemen. Uiteraard is het goed mogelijk dat katten een gedragsverandering ondergaan wanneer deze een traumatische gebeurtenis mee maken en ook de kittens van Josephine zullen ongetwijfeld lief en zachtaardig zijn geweest. Toch is de kans klein dat dit met vererving te maken heeft en zal meer de factor toeval hier aan ten grondslag liggen. Natuurlijk is met selectief fokbeleid het karakter van een kat redelijk goed te beïnvloeden, echter dit heeft wel de nodige tijd nodig. (lees jaren!) Het is dus zeer aannemelijk dat er meerdere rassen ten grondslag liggen bij het ontstaan van de Ragdoll, echter dit is nooit goed gedocumenteerd en vastgelegd waardoor de exacte oorsprong en het ontstaan altijd een beetje twijfelachtig zal blijven. Wel is vastgesteld dat behalve Perzen en de Heilige Birmaan ook de Burmezen betrokken zijn geweest bij de ontwikkeling van dit kattenras.
De Ann Baker show
Zoals gezegd was mevrouw Ann Baker uit Californië de grondlegger van de Ragdoll en in de jaren die er op volgden zette mevrouw Baker zich volop in om het door haar gefokte kattenras te promoten onder de kattenliefhebbers. Zij deed dit echter op een vreemde en toch wel onorthodoxe manier kunnen we wel stellen en ook de meeste kattenliefhebbers moesten weinig van deze manier van promotie weten met als gevolg dat ze zich tegen har afkeerden. In zelfgemaakte video's en op televisie demonstreerde ze op eigenhandige manier de schijnbaar hoge pijngrens van de Ragdoll door de katten door de woonkamer heen te gooien. Dit stootte erg veel kattenliefhebbers en fokkers tegen de borst zoals je zult begrijpen. Desalniettemin was er toch een handje vol fokkers die zich blijkbaar wel liet inspireren door Ann Baker en zich vervolgens ook gingen toeleggen op het fokken van de Ragdoll. Dit ging echter niet zonder slag of stoten. De nieuwe Ragdoll fokkers waren namelijk verplicht een contract te ondertekenen bij Ann Baker waarin afgesproken werd dat mevrouw Baker een percentage zou ontvangen van iedere verkochte kitten. Daarnaast had Ann Baker duidelijke regels en afspraken op papier gezet over het fokken van de Ragdoll en een ieder diende zich hier aan te houden. Gedurende de jaren die volgden ging Ann Baker zich steeds vreemder gedragen en werden de verhalen over de Ragdoll steeds bizarder en ongeloofwaardiger. Niet alleen zou de Ragdoll beschikken over menselijke genen, ook contact van de Ragdoll met het buitenaardse was iets waar ze heilig in geloofde.
Ook haar eigen achterban begon het vertrouwen en het geloof in Ann Baker langzamerhand te verliezen en dat leidde uiteindelijk tot een grote afkeer van haar achterban. De achterban die onder contract stond bij Ann Baker distantieerde zich van haar en gingen gezamenlijk verder onder een nieuwe club waarin ze trachten zonder enige bemoeienis van Ann Baker het ras verder te ontwikkelen. Hierbij was het, zeker in het begin, toch knokken tegen bepaalde vooroordelen die waren ontstaan bij het publiek door toedoen van Ann Baker.
Eén van de voortrekkers midden jaren 60 was Denny Dayton. Samen met een aantal fokkers heeft hij zich hard ingezet om de Ragdoll op een positieve manier op de kaart te zetten en ook dankzij Denny werd de Ragdoll in 1967 officieel erkend door de diverse kattenverenigingen in de USA. Inmiddels is de Ragdoll ook buiten de USA in de meeste landen een officieel erkend kattenras.
De laatste stuiptrekking van Ann Baker dateren van begin jaren 70. De ernstig verbitterde Ann Baker richt in 1971 haar eigen Ragdoll vereniging op genaamd de IRCA ( International Ragdoll Cat Association ). De IRCA bestaat vandaag de dag nog steeds, echter deze vereniging heeft weinig impact meer in de wereld van de Ragdoll kat. De IRCA is een redelijk geïsoleerde club geworden en de aangesloten katten kunnen ook alleen nog maar bij de IRCA worden geshowd. Bij andere clubs en verenigingen zijn ze niet meer welkom. Ann Baker is anno 2013 niet meer, zij overleed in 1997 met een verraden en verbitterd gevoel.
Karakter van de Ragdoll
De Ragdoll is één van de meest lieve en zachtaardige kattenrassen die er bestaan en dankt zijn naam er eigenlijk zelfs aan. Alle verhalen die Ann Baker de wereld heeft gebracht moeten dan ook snel vergeten worden, want natuurlijk is de Ragdoll geen kat zonder pijngrens en kun je er niet mee gaan gooien alsof het een honkbal is. De Ragdoll is een kat die een bijzonder open karakter heeft en nagenoeg iedereen vertrouwd...ook vreemde mensen. Wanneer de Ragdoll opgetild wordt laten ze hun lichaam helemaal slap hangen als uiting van vertrouwen naar de gene toe die hem oppakt. Het is dus geen reactie door angst of dergelijks. Wanneer de Ragdoll ontspannen en volledig op z'n gemak is geeft hij zich als het ware helemaal over. Voor veel Ragdoll eigenaren schuilt bij deze karaktereigenschap juist ook een gevaar! Hij zal namelijk ook vreemde mensen niet gauw schuwen en dus snel vertrouwen. Hierbij zal hij zich snel op laten tillen en overgeven aan de aandacht die hij op dat moment krijgt. De kat vervolgens meenemen is nu nog slechts een koud kunstje. Veel Ragdoll eigenaren laten hun kat dan ook niet onbeheerd los lopen in de tuin of straat. Vaak wordt de kat uitgelaten en/of gehouden in een grote ren of uitgelaten aan een hiervoor speciaal kattentuigje. De Ragdoll kan het verder doorgaans ook erg goed vinden met andere leden van het gezin. Dit kunnen kinderen zijn, maar andere katten of honden. Door zijn kalme en evenwichtige karakter straalt hij bijzonder veel rust uit, ook in grotere gezinnen of in een drukkere omgeving. Daarbij vinden ze aandacht heerlijk zonder zichzelf daarbij aan je op te dringen. Ondanks dat de Ragdoll een ontzettend rustige kat is zal ook hij/zij zo nu en dan eens lekker spelen en een actieve bui hebben. Dit is echter altijd maar een korte periode waarna hij z'n rust weer neemt. [caption id="" align="alignnone" width="432"]
Ragdoll Blue Point[/caption]
Uiterlijke kenmerken
De Ragdoll behoort zeer zeker tot de grootste kattenrassen die we kennen. Met een gemiddeld gewicht dat kan variëren tussen de 4,5 en 9 kilo mogen we toch concluderen dat we hier te maken hebben met een flinke kat. Hij heeft een fors en krachtig voorkomen met een mooie bespiering zonder dat dit tekort doet aan zijn elegantie. Zijn wigvormige kop is middelgroot van formaat met vlak daarachter een korte nek een in verhouding relatief lang lichaam Zijn pootjes (voetjes) kenmerken zich door een mooie ronde vormgeving waarbij de voorpoten korter zijn dan zijn achterpoten. De vacht van de Ragdoll kunnen we kwalificeren als middellang waarbij rond de staart en de hals het haar wat langer is. Desalniettemin is de vacht van de Ragdoll betrekkelijk eenvoudig in onderhoud waarbij er niet gauw klitten zullen ontstaan. Eenmaal per week een goede borstelbeurt geven aan je kat volstaat doorgaans. De kleur van de vacht komt alleen voor in de zogenoemde colourpointkleuren. Deze kleuren zijn bijvoorbeeld ook kenmerkend voor de Siamese kat. Een kat met de colourpointkleur behoort altijd blauwe ogen te hebben waarbij deze bij de Ragdoll zo donker mogelijk dienen te zijn. Toch kennen we binnen de colourpointkleuren nog een drietal onderscheidingen die ik hieronder kort uiteengezet heb.- Colourpoint - deze kleur is qua aftekeningen identiek aan de Siamees waarbij de lichaamsvacht licht van kleur is en de oren, poten, masker en staart wat donkerder van kleur is. Je zou kunnen stellen dat de oorspronkelijke kleur alleen zichtbaar is op de lichaamsuiteinden (extremiteiten genoemd)
- Mitted - dit is een colourpoint met witte voetjes, een witte onderkin.
- Bi-colour - dit meest bekende en meest geliefde kleur van de Ragdoll. Ze kenmerken zich door een volledige witte borst en buik, benen en voeten. Een omgekeerde V maakt deze kleurslag zo karakteristiek en herkenbaar.
Ragdoll Bi-coloured
